Yalnız Çözmeye Alışan İnsanların Hikâyesi
Bazı insanlar yardım istemez.
İstemediği için değil, alıştığı için.
Küçüklüğünden beri kendi başına çözmüştür.
Kendi başına toparlanmıştır.
Kendi kendine ayağa kalkmıştır.
Ve zamanla yardım istemek zor gelmeye başlamıştır.
“Rahatsız etmeyeyim.”
“Kimseyi yormayayım.”
“Ben hallederim.”
Bu cümleler tanıdık mı?
Yalnız çözmeye alışan insanlar güçlü görünür.
Ama bu güç çoğu zaman mecburiyetten doğar.
Bir süre sonra insan şunu fark eder:
Her şeyi tek başına taşımak ağırdır.
Yardım istemek zayıflık değildir.
Paylaşmak yükü hafifletir.
Birine güvenmek insanı küçültmez.
Hayat, tek başına taşınmak zorunda değildir.
Bazen insanın ihtiyacı olan tek şey,
yanında gerçekten biri olduğunu hissetmektir.