Bir Gün Anlaşılmak İstersin… İşte O Gün Yanında Biri Olsun...
Hayatın bazı günleri vardır.
Ne para işe yarar,
Ne başarı,
Ne kalabalıklar.
Sadece anlaşılmak istersin.
Uzun uzun anlatmadan…
Savunma yapmadan…
Kendini ispat etmeye çalışmadan…
Sadece biri seni gerçekten anlasın istersin.
İnsan en çok anlaşılmadığında yorulur.
Yanlış anlaşılmak incitir.
Sürekli açıklama yapmak yorar.
Kendini ifade edememek insanın içini daraltır.
Bir gün gelir…
Artık güçlü görünmek istemezsin.
Haklı çıkmak istemezsin.
Sadece “beni bir kişi anlasın yeter” dersin.
İşte o gün çok kıymetlidir.
Çünkü insan o gün, aslında neye ihtiyacı olduğunu fark eder:
Bağ kurmaya.
Yanında biri olsun istersin.
Sessizce otursun.
Yargılamasın.
Karşılaştırmasın.
“Abartıyorsun” demesin.
Sadece desin ki:
“Seni anlıyorum.”
Bu iki kelime bazen terapi gibidir.
Bazen aylarca taşınan yükü indirir.
Herkes hayatında en az bir kez gerçekten anlaşılmak ister.
Ve herkesin böyle birine ihtiyacı vardır.
Yanında biri olmak demek;
Sorun çözmek demek değildir.
Bazen sadece var olmak demektir.
Hayat zor olabilir.
İnsanlar kırabilir.
Beklentiler yorabilir.
Ama bir kişi bile seni gerçekten anlıyorsa,
Dünya biraz daha katlanılabilir olur.
Bir gün anlaşılmak istersin…
İşte o gün yanında biri olsun.
Belki bir dost.
Belki bir eş.
Belki bir kardeş.
Belki de hiç tanımadığın biri.
Ama biri olsun.
Çünkü insan, yalnız kalmak için yaratılmadı.