Kimseye Anlatamadığın Şey!

 

Herkesin içinde sakladığı bir hikâye vardır.

Yanlış anlaşılmaktan korktuğu için, yargılanmamak için ya da yük olmak istemediği için kimseye açmadığı… Belki bir pişmanlık, belki bir suçluluk, belki de sadece “anlatırsam da bir şey değişmeyecek” duygusu.

İnsan bazen kelime bulamaz.

Bazen de kelime bulur ama cesaret edemez. Çünkü anlatmak, savunmayı da beraberinde getirir. Açıklamayı, kendini ispat etmeyi, “aslında öyle demek istemedim” demeyi… İşte bu yüzden susar. Ama susmak her zaman rahatlatmaz; çoğu zaman daha da ağırlaştırır.

Burada anlatmak zorunda değilsin.

Ama bil ki anlatamadığın şey seni eksik yapmaz. Zayıf hiç yapmaz. Aksine, seni insan yapan şeylerin en gerçek parçalarından biridir. Bazen birinin, sen konuşmadan da “orada bir şey var” demesi yeterlidir. Bu sessizlik de kabul ediliyor.